Çok zaman önceydi.

O kadar zaman önceydi ki,

zaman diye bir şey yoktu.

İnsanlar, güneş doğup batıncaya kadar

yaşıyorlardı hayatı.

Derken, zaman diye

üç parçalı bir şey icat etti insan.

Bir parçasına, "dün" dedi,

diğer parçasına "bugün",

öteki parçasına da "yarın".

Sonra fesat karıştı zamana

ve insan bugünü unuttu.

Dünü düşünüp pişman oldu,

yarını düşünüp telâşlandı;

ama işin ilginç tarafı,

tüm telâş ve pişmanlıkları,

güneş doğup batıncaya kadar yaşadı.

Farkında olmadan rezil etti bugününü.

Oysa yarın, bugüne dün diyor;

dün de, bugün için yarın diyordu.

Bir türlü beceremedi.

Bir eliyle yarına,

diğer eliyle düne yapıştı.

Bugünü eline yüzüne bulaştırdı...

Mutsuz oldu insan.

Ve ne gariptir ki, yarının telâşını da,

dünün pişmanlığını da,

hep bugün yaşadı;

ama bugünü hiç yaşayamadı.

Ne yarın,

ne de dün!

SANA BUGÜNÜ YAŞATACAK KİTAP

KADERİNİN YAZILI OLDUĞU DEĞİL,

KADERİNİ DEĞİŞTİRECEK KİTAP

LEVH-İ MAHFUZ…
---okuyucu yorumu--- Daha Fazla Bilgi